چشم هایم را میبندم و راه می روم....دنیا برای دیدن منظره ای ندارد...گاهی میخوری زمین و می ایستی ولی شاید همانند سنگ های ساحل كه از سیلی موج صخره شدند روزی به زخم های مردم عادت كنی...چه دروغ های شیرینی.....



تاریخ : یکشنبه 7 آبان 1391 | 11:37 ق.ظ | نویسنده : محمدعلی کارخیران | نظرات

ابزار متحرك زیباسازی وبلاگ


ابزار متحرك زیباسازی وبلاگ


دریافت کد بستن راست کلیک در وبلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic